baby

Een hooggevoelige baby

Iedere baby is vrij snel overprikkeld. Het is niet voor niets dat ze max. anderhalf tot twee uur wakker zijn en dan weer moeten slapen. Maar de ene baby heeft net wat meer last van die prikkels dan de ander. Een klein groepje baby’s lijken zelfs he-le-maal niet te kunnen wennen aan alle nieuwe indrukken en het leven buiten de baarmoeder. Die laatste groep is die van de hooggevoelige baby. En wij denken dat Lev zo’n baby is. 

Maar hoe herken je nou de signalen van een hooggevoelige baby? Hoe weet je zeker dat je te maken hebt met een kindje dat net even iets heftiger reageert op prikkels? En wat is dan normaal als immers alle baby’s in zekere mate last hebben van overprikkeling? Allereerst is hooggevoeligheid of hoogsensitiviteit erfelijk. Dus een baby heeft meer kans om hooggevoelig geboren te worden als een van beide ouders ook hooggevoelig is. Nou mogen jullie drie keer raden welk van Lev’s ouders “last” heeft van dit fenomeen. Yes, bingo. Yours truly. Ik heb dat op mijn beurt ook weer niet van een vreemde want mijn lieve moedertje kampt hier ook al heel haar leven mee. Het accepteren dat je gevoeliger bent en dus “anders” dan de meeste mensen komt met ups en downs en is echt niet altijd makkelijk geweest. Maar ik heb dat een plekje gegeven en kan er (9 van de 10 keer) goed mee omgaan. Maar daar gaat dit artikel niet over. Anders zou het wel gewoon “wat als je hooggevoelig bent?” heten. Nee, we gaan het nu hebben over mijn hooggevoelige baby. En in de rest van deze blog laat ik woorden als hooggevoelig, sensitief en HSP even achterwegen, want ik wil hem niet in de eerste 3 maand van zijn leven al een stempel opdrukken. Het is slechts een verzamelnaam en voor ons handig om te benoemen zodat we weten waar we het over hebben. Maar mijn baby heeft daar niets aan, die wil gewoon begrepen, geliefd en gerespecteerd worden. En zich bovenal veilig voelen.

Maar dus, wat zijn de signalen? Ik ben het web op gegaan en heb een aantal websites geraadpleegd en hiermee een zelftest samengesteld (gebaseerd op mijn eigen ervaringen). Al krijg ik doorgaans jeuk van dit soort tests en ben ik absoluut geen voorstander van zelfdiagnostiek, deze punten zijn fijn om erbij te pakken als je vermoed dat je baby meer last heeft van prikkels dan ‘normaal’.

Je baby:

..Schrikt snel.
..Zuigt meer informatie (en dus prikkels) op waardoor zijn ‘emmertje’ sneller vol zit dan bij andere baby’s.
..Krijgt niet alleen meer prikkels binnen maar heeft ook veel meer moeite met het verwerken hiervan.
..Is zichtbaar ‘van zijn stuk’ bij grote veranderingen (en een grote verandering kan voor hem al zijn even naar een supermarkt waar hij nog nooit geweest is).
..Komt (vooral na een drukke dag) moeilijk in slaap.
..Is extreem gevoelig voor lawaai, fel licht en ongemakkelijk zittende kleding (en schurende labeltjes).
..Zoekt wanneer hij twee weken oud is al oogcontact en blijft je lang en indringend aankijken.
..Is niet happig op nieuwe mensen en wanneer er teveel mensen tegelijk naar hem kijken of aan hem zitten wordt hem dat al snel te veel.
..Pikt jouw gemoedstoestand en stressniveaus feilloos op en reageert daar (soms heftig) op.
..Probeert al heel snel echt contact te zoeken en manieren te vinden om te communiceren (ik heb serieus hele gesprekken met Lev in ooh’s en aah’s).
..Soms lijkt niets te werken om je baby rustig te krijgen, hij blijft maar slaan met zijn armpjes, beentjes en zijn hele lijfje staat op spanning.

Voor mij waren al deze punten in ieder geval een feest der herkenning. Ik kon ze allemaal aanvinken wat betreft Lev. Hij schrikt soms zelf in zijn slaap, alsof hij denkt dat hij valt of zo (en nu ik eraan terug denk, ik voelde hem zelfs al vaak in mijn buik schrikken! Als ik bijvoorbeeld een pan net iets te hard terug de kast in zette of een lepel op de grond liet vallen.. bizar). Ook is in slaap vallen voor hem een waar gevecht. Zodra zijn ogen dichtvallen verandert hij van positie en doet hij er alles aan om wakker te blijven. Zo moeilijk om te zien. In de kinderwagen of maxi cosi ligt hij met gebalde vuistjes, totaal gestrest met zijn ogen wagenwijd open. Alleen als hij echt oververmoeid is valt hij in slaap.De meeste slaapjes duren max een half uur (als hij alleen ligt). Echt diep slapen doet hij doorgaans alleen als hij bij mij ligt. Toen we uit het ziekenhuis kwamen had hij zijn ogen al wagenwijd open en zocht hij contact met me. Dat vond ik toen vooral heel mooi en bijzonder maar het kwartje dat dit misschien wel eens een ‘teken’ kon zijn viel pas 6 weken later. Toen ben ik (per toeval) op een website terecht gekomen over hooggevoelige baby’s toen ik zocht naar tips om baby’s in slaap te krijgen en zoektermen invoerde als ‘overprikkelde baby’. De puzzelstukjes vielen opeens op hun plaats. Ik vond dat heel fijn maar ook een beetje beangstigend. Je wil immers dat je kind blij, tevreden en zorgeloos in het leven staat. En uit ervaring weet ik dat zo gevoelig zijn niet altijd makkelijk is.

Denk je dat jouw baby hooggevoelig (is ‘ie weer) is? Dan hoef je je daar niet direct zorgen om te maken. Althans, in zoverre dat het geen aandoening is die een speciale medische behandeling behoeft. Maar ons zorgen maken doen we toch wel, nietwaar? Ik ben vooral bang dat hij hier in zijn latere leven in dezelfde mate last van gaat krijgen als ik. Bij mij heeft dit zich geuit in faalangst, paniekaanvallen en een extreem laag zelfbeeld. Dat wil je natuurlijk niet voor je kind. Maar gelukkig zijn we er vroeg bij en kunnen we hier sinds hij 6 weken oud is rekening mee houden. Een aantal tips voor als je even niet weet waar te beginnen:

Hoe ga je om met een hooggevoelige baby?
1. Zorg voor zo min mogelijk omgevingsgeluid waar je baby niets aan heeft. Ze houden van white noise (stofzuiger, fohn etc.) omdat deze geluiden overeen komen met wat ze hoorden in de baarmoeder maar hebben geen baat bij geluiden van de televisie of muziek. Beperk dus het gebruik hiervan.
2. Beperk sowieso het aantal prikkels en las na een drukke dag, met bijvoorbeeld bezoek van (of aan) vrienden en familie, het consultatiebureau of “gewoon” een uitstapje, een dag rust in.
3. Rust en regelmaat is voor alle baby’s belangrijk maar voor hooggevoelige des te meer. Zij hebben echt baat bij weten wat ze te wachten staat en een vast ritme volgen (maar oh wat is dit lastig!).
4. Raak je baby veel aan, knuffel, troost en draag hem (dat laatste zoveel je kan). Ik leg Lev met moeite neer en houd hem het liefst de hele dag in mijn armen. Maar hij moet toch ooit moet wennen aan het zelf in slaap vallen en zijn eigen bedje dus ik blijf het proberen. Toch ligt hij 9 van de 10 keer nog gewoon hij bij me (ook ’s nachts) of heb ik hem in een draagdoek. Hij geeft ook aan dat hij daar behoefte aan heeft en op dit moment worden al zijn behoeftes beantwoord. Of dat juist is weet ik niet, maar voor mij voelt dat het beste.
5. Een opgeruimd huis zorgt niet alleen voor rust bij jezelf maar ook bij je kleintje. Laat geen speelgoed slingeren en houd de box (en vooral zijn bedje) rustig.
6. Zorg voor een aangename omgevingstemperatuur (hier hebben wij dus in dat @#$%huis van ons intens in gefaald, het was daar ijskoud) want hooggevoelige baby’s hebben het snel te warm of te koud.
7. Zorg voor tenminste 1 prikkelarme kamer in huis (bij voorkeur de slaapkamer van je baby) waar je samen (en later je baby alleen) even helemaal tot rust kan komen. Geen geluiden, geen felle kleuren of lampen en een aangename temperatuur. Ook kan het soms helpen om, als zo’n ruimte even niet voorhanden is, je baby een mutsje op te doen en/of een doekje over zijn ogen te leggen zodat hij even niets meer ‘binnenkrijgt’.
8. En last but not least: zorg voor jezelf! Ik ben de eerste die toegeeft dat dit ontzettend lastig is. Ook ik heb op mijn tandvlees lopend mee gehuild met mijn ontroostbare baby. Maar op zo’n moment is het echt even goed wat afstand te nemen en je partner of iemand anders die close is het over te laten nemen en even een momentje voor jezelf te pakken. Hetzij om bij te slapen, uitgebreid te douchen of gewoon even niet bezig te zijn met je baby. Hij heeft er namelijk niets aan als jij je geduld verliest van vermoeidheid en vol met stress met hem bezig bent. Heel erg moeilijk, maar essentieel.

Hoe je het uiteindelijk aanpakt met je baby is natuurlijk voor iedereen anders. Maar bovenstaande dingen passen wij toe en hoewel Lev nog steeds erg onrustig kan zijn gaat het slapen wel steeds beter, vooral ’s nachts. De eerste weken was hij non-stop wakker en wij dus ook. Als ik die eerste paar weken 2 uur per nacht geslapen had dan was dat veel. Nu slaapt hij van voeding tot voeding (nog niet in zijn eigen bedje, maar hey, babysteps) en wordt hij ’s ochtends vrolijk wakker. We blijven hem in zijn bedje leggen en soms gaat dat goed en slaapt hij een paar uurtjes zelf. Maar vaker niet dan wel helaas. Het eind van de middag en het begin van de avond zijn nog steeds een gevecht. Vooral voor hem. Ook al hebben we voor mijn gevoel de hele dag niets gedaan (op de bank gehangen, samen dutjes gedaan) voor hem was het misschien wel heel intensief. Hij heeft die dag misschien weer nieuwe geluidjes gehoord en/of gemaakt, nieuwe gezichtsuitdrukkingen ontdekt en zijn zicht wordt natuurlijk steeds beter. Dus een dag “niets” doen voor ons, is vaak heel wat voor onze baby’s. Goed om te onthouden, vond ik zelf eigenlijk wel. Ik voel me namelijk vaak best rot dat ik een dag “weer niets” heb gedaan. Maar voor Lev zijn zulke dagen al intens genoeg en nog meer rust is dan precies wat hij nodig heeft.

Anywho, dat was mijn spreekbeurt over de hooggevoelige baby. Ik ben geen expert. Slechts een ervaringsdeskundige en iemand die hier nu middenin zit met een baby van bijna 11 weken oud. Waarschijnlijk verandert ‘het recept’ hoe hiermee om te gaan nog honderdduizend keer, maar dat is ook oké. Al gaande leert men en zolang je alles met liefde, respect en begrip doet, komt het helemaal goed met die gevoelige kleintjes.

Liefs,
Esmee

You Might Also Like

2 Comments

  • Reply
    Larissa
    19/12/2017 at 22:35

    O heel herkenbaar dit! Wat fijn dat jij hier een blog over hebt geschreven 😊 onze kleine meid is zo alert dat ze van het minste of geringste al schrikt. Als zoontje van vrienden van blijdschap begint te gillen zet onze dochter het op een heel pijnlijk huiltje.. wat we anders niet horen. Hier zit het ook in de familie.

  • Reply
    Gea
    20/12/2017 at 19:39

    Misschien zou je je baby kunnen inbakeren met pacco? Dit hielp bij mijn zoontjes allemaal heel erg..
    Vooral het schrikken en dan zo wakker worden..(hups daar gaan de armen de lucht in, het maaien) als je googelt kom je als het goed is op een goede pacco site.. je hebt ze nml ook de mini baby’s

Leave a Reply