baby

LEVEN MET LEV • 002

2 maanden baby Lev! Hoera! Maar oh boy. Het gaat zo hard. Het voelt als de dag van gisteren dat ik in dat ziekenhuis bed lag. Met een heel klein, minuten oud baby’tje in mijn armen. Ons kind. Om niets te vergeten en jullie up-to-date te houden zal ik iedere maand een ‘Leven met Lev’ blog de lucht in slingeren. Vandaag maand 2! Lezen jullie mee?

IK:
..Slaap nog steeds in vreemde posities maar ben inmiddels wel gewend aan het samen slapen met jou. Dat betekent wel dat ik heel licht slaap en dus nog steeds gestaag doorga met het kweken van mooie donkere kringen onder mijn ogen. Very fashionable.

..Weet nog niet hoe ik straks weer aan het werk moet gaan. Hoe doen mensen met baby’s dat?! Ik ben, na 8 weken, nog steeds blij als wij allebei voor het middaguur gevoed, gewassen en aangekleed zijn. Super heftaagh.

..Heb sinds jouw geboorte amper tijd voor mezelf gehad. Maar of ik dat erg vind? Niet echt. Oké, misschien een beetje. Soms zou ik het fijn vinden om even ongestoord blogs te tikken en zonder achtergrond babyhuiltje het huis op te ruimen. Maar die momenten heb ik maar heel zelden want zodra je me aankijkt met je mooie blauwe ogen kan de rest van de wereld me gestolen worden.

..Vind het nog steeds bizar dat jij gewoon MIJN kind bent. En op me lijkt! Als we babyfoto’s vergelijken is het bijna eng hoeveel gelijkenis er te zien is.

..Ben nog steeds heftig op zoek naar ritme en regelmaat. Die is momenteel nog ver te zoeken. Hopelijk wordt dat in ons nieuwe huisje steeds iets “beter”.

..Moet toegeven dat ook ik, na 3 nachten zonder slaap (niet jouw schuld) er een beetje doorheen zit en minder geduld heb met je. Gelukkig zijn er dan Oma of Papa die het even overnemen (zo veel liefde voor jullie!).

..Hoop zo ontzettend dat jij je plekje gaat vinden op deze wereld. Ik zal er altijd voor je zijn.

JIJ:
..Ontwikkelt je als een malle. Je bent zo ontzettend sterk ook. Met 5 weken kon je zelf je hoofdje al omhoog houden (en lang ook!) en niet lang daarna ging je zelfs ‘opstaan’. Wat een kracht in die kleine pootjes, nu al.

..Bent erg gevoelig voor prikkels en kan daardoor soms moeilijk in slaap vallen. Vooral het begin van de avond heb je je welbekende ‘huiluurtjes’.

..Trekt al sinds je een week of 5 bent keihard aan mama’s haren. Auw! Ook grijp je mijn vingers, shirt en armen stevig vast. Alsof ik je ooit los ga laten (oké, als je 18 bent misschien) gekkie.

..Vindt het badje niet zo leuk meer, maar douchen des te meer. Daar geniet je zichtbaar van.

..Lacht ons tegemoet! Wat een heerlijk bekkie. Steeds vaker en inmiddels ook al met geluidjes. Benieuwd wanneer dit overgaat in schaterlachen.

..Klampt je ontzettend aan mama vast en hebt deze eerste twee maanden bijna niet niet in mama’s armen gelegen. Slapen, spelen en eten doen we allemaal samen. Sinds een paar dagen komt daar langzaamaan een beetje “verbetering” in. Je ligt vaker tevreden om je heen te kijken en zo nu en dan slaap je zelfs een uurtje of 2 zonder me! Super trots zijn we <3

Ook deze maand is weer voorbij gevlogen. Niet te doen. Had ik maar een tijdmachine, dan ging ik terug naar 4 oktober om nog meer te genieten.

Liefs,
Esmee

You Might Also Like

1 Comment

  • Reply
    Danielle
    10/12/2017 at 16:24

    Oohhh het lijkt me ook zo raar om zo’n klein hummetlje te zien en dan te denken: van mij van mij… en ook nog op je lijkt haha!

Leave a Reply